Dyamentowski Przybysław (1694–1774), szlachcic h. Dryja z przydomkiem Mutyna, tytułował się stolnikiem urzędowskim, a wsławił się podrabianiem wywodów genealogicznych i kronik. Mieszkał prawdopodobnie w Warszawie. Pozostawił po sobie nieletniego syna Sobiesława i w spadku całą skrzynię sfałszowanych papierów, którą opiekun chłopca, niejaki Bartosiewicz, oddał na przechowanie Feliksowi Lubieńskiemu w Guzowie. Znaczna część tych rękopisów przepadła. Jeden z nich kupił u kronikarza żydowskiego w Lublinie gen. Franciszek Morawski i oddał Niemcewiczowi celem wydania. Sporządził to wydanie Hipolit Kownacki pt. Kronika polska przez Prokosza w w. X napisana, z dodatkami z Kroniki Kagnimira, pisanej w wieku XI i przypisami krytycznymi komentatora wieku XVIII, pierwszy raz wydrukowana z rękopisu nowowynalezionego, Warszawa, nakład gen. Morawskiego 1825. Kownacki wydał ją nawet we własnym przekładzie łacińskim pt. Prokosz, Chronicon Slavo-Sarmaticum saeculi X scriptoris atque de origine Toporeorum ex libris Zolavi et Kagnimiri saeculi XI scriptorum excerpta. Vars. 1827. Znajomość historii i łaciny D-go wystarczała do zbałamucenia Morawskiego, Niemcewicza i Kownackiego, nie wytrzymała wszakże próby krytyki Lelewela, który znalazł u franciszkanów w Wilnie 2. egzemplarz Kroniki z dopiskiem o przepisaniu przez D-go 21 VI 1764. Z innych jego fałszerstw wymienić należy wywód Brühla z Ocieszyna, ową genealogię Toporczyków dla Tarłów itd. Wykaz dokonanych i zamierzonych fałszerstw D-go podaje Kownacki w pol. wyd. Prokosza, str. 246–264 i Lelewel.

Lelewel J., Polska, dzieje i rzeczy jej, P. 1865, XVII 179–205, zwłaszcza od s. 195 i XVIII 161–83; F. M. S(obieszczański) w Enc. Org. i P. Ch(mielowski) w W. Enc. Pow. Il. (skrót Sobieszczańskiego).

Wincenty Ogrodziński